این ماده دربارهٔ قرض است. اگر برای پرداخت قرض، مهلتی (اجل) تعیین شده باشد که از نظر قانونی الزامآور باشد، قرضدهنده (مقرض) نمیتواند پیش از پایان آن مهلت، طلب خود را مطالبه کند.
مقرض یعنی کسی که قرض داده و طلبکار است. متن فقط همین حالت را میگوید: وجود مهلت معین و لازم برای ادای قرض، مطالبهٔ زودتر از موعد را منع میکند.
این ماده دربارهٔ چگونگی تعیین این مهلت، شرایط آن، یا حکم حالتی که مهلت تعیین نشده باشد چیزی نمیگوید.