این ماده دربارهٔ عاریه است. بر اساس این متن، اگر بر مستعیر شرط شود که ضامن «منقصت ناشی از صرف استعمال» باشد، یعنی نقص یا کاهشی که فقط به خاطر استفاده کردن از مال عاریه پیش میآید، در این صورت مستعیر ضامن همان منقصت خواهد بود.
ماده توضیح نمیدهد که این شرط باید چه شکلی داشته باشد یا میزان خسارت چگونه محاسبه میشود. فقط میگوید با بودن چنین شرطی، مستعیر ضامن این منقصت است.
اگر معنای دقیق «صرف استعمال» یا محدودهٔ آن برای شما مبهم است، این متن خودش توضیح بیشتری در این باره نداده است.