این ماده دربارهٔ عاریه است. اگر در عاریه شرط شود که مستعیر (کسی که مال به او عاریه داده شده) ضامن باشد، او مسئول هر کسر و نقصانی در مال عاریه است؛ حتی اگر آن کسر یا نقصان به کار او مربوط نباشد.
به بیان ساده، با بودن چنین شرطی، مهم نیست که خرابی یا کم شدن مال به سبب کار مستعیر رخ داده باشد یا نه؛ بر اساس همین متن او مسئول است. متن توضیح نمیدهد که این شرط چگونه باید گذاشته شود یا چه استثناهایی دارد.