این ماده دربارهٔ کسی است که مال دیگری را به عاریه گرفته است. بر اساس آن، مستعیر (کسی که مال عاریه گرفته) اگر مال عاریه از بین برود (تلف) یا آسیب ببیند و کم شود (نقصان)، بهطور معمول ضامن نیست.
اما اگر در نگهداری مال کوتاهی کرده باشد (تفریط) یا از حد اجازه گذشته و زیادهروی کرده باشد (تعدی)، در این صورت ضامن است.