این ماده میگوید اگر کسی مال دیگری را در اختیار داشته باشد، اما نه به عنوان امانتدار (مستودع) بلکه با عنوان دیگری، و قانون او را نسبت به آن مال امین شناخته باشد، حکمش مانند مستودع است. یعنی صرف در اختیار داشتن مال باعث مسئولیت او نمیشود. متن مستاجر نسبت به عین اجارهای و قیم یا ولی نسبت به مال صغیر یا مولیعلیه را مثال میزند و میگوید اینها ضامن نیستند.
اما در دو حالت مسئولیت ایجاد میشود: اول اینکه تفریط یا تعدی کند. دوم اینکه مالک حق پس گرفتن مال را داشته باشد و از تاریخ مطالبه، متصرف با اینکه میتواند مال را برگرداند، از این کار خودداری کند. در این حالت متصرف مسئول تلف و هر نقص یا عیب مال است، حتی اگر آن تلف یا عیب کار خود او نباشد.