این ماده دربارهٔ وظیفهٔ «امین» است؛ یعنی کسی که مالی به او سپرده شده تا نگه دارد (ودیعه). طبق این ماده، امین باید مال را دقیقاً به همان روشی که صاحب مال (مالک) تعیین کرده نگهداری کند.
اگر مالک هیچ روش خاصی برای نگهداری تعیین نکرده باشد، امین باید مال را به شکلی نگه دارد که برای آن نوع مال، روش معمول و رایج و قابل قبول است.
اگر امین هیچکدام از این دو حالت را رعایت نکند، «ضامن» است؛ یعنی در صورت آسیب دیدن یا از بین رفتن مال، مسئول جبران آن شناخته میشود. خودِ ماده توضیح بیشتری دربارهٔ نحوهٔ جبران یا مقدار آن نداده است.