این ماده میگوید ودیعه یک «عقد» است و این عقد «جائز» است.
ودیعه معمولاً به معنای سپردن مالی به دیگری برای نگهداری است. «جائز» بودن در اصطلاح حقوقی معمولاً به معنای قابل برهمزدن بودن عقد است، در برابر عقد «لازم».
متن این ماده کوتاه است و جزئیات، شرایط، تکلیفها یا پایان ودیعه را توضیح نداده است.