این ماده دربارهٔ «جعاله» است؛ یعنی قراردادی که در آن کسی (جاعل) برای انجام کاری پاداش یا اجرت معین تعهد میکند و دیگری (عامل) آن کار را انجام میدهد. اگر کار از چند جزء تشکیل شده باشد و هر جزء جداگانه مورد نظر اصلی جاعل بوده باشد و بعد جعاله فسخ شود، عامل به نسبت کاری که انجام داده از «اجرتالمسمی» (همان اجرت توافقی در جعاله) مستحق است.
این حق عامل فرقی نمیکند که فسخ از طرف جاعل باشد یا از طرف خود عامل. متن دربارهٔ اجزایی که مقصود اصلی جاعل نیستند یا دربارهٔ عمل بدون اجزای متعدد حکمی بیان نکرده است.