این ماده یک قاعده ساده درباره «جعاله» بیان میکند: کسی که کار مورد جعاله را انجام میدهد (که در متن «عامل» نامیده شده)، تنها زمانی حق گرفتن پاداش (که در متن «جعل» نامیده شده) را پیدا میکند که کار را تمام کرده یا چیزی را که موضوع جعاله بوده تحویل داده باشد.
به زبان ساده، تا وقتی کار به پایان نرسیده یا تحویل انجام نشده، حق پاداش به وجود نمیآید. متن این ماده فقط همین شرط را گفته است.