این ماده دربارهٔ عقد مضاربه میگوید حصههایی که در ماده پیشین آمده، باید در خود عقد مضاربه معین شوند. اما یک استثنا دارد: اگر در عرف، همان حصهها بهصورت قطعی و روشن معلوم باشند و سکوت در عقد به همان معنا برداشت شود، تعیین صریح آنها در عقد لازم نیست.
تعبیر «ماده فوق» به ماده قبل ارجاع میدهد؛ چون متن آن ماده در اینجا نیامده، از خود این متن نمیتوان فهمید آن حصهها دقیقاً چه هستند. این ماده دربارهٔ جزئیات دیگر یا حالتهای غیر از آنچه گفته شده، توضیحی نمیدهد.