این ماده درباره قرارداد «مزارعه» است؛ یعنی قراردادی که در آن کسی زمین خود را در اختیار دیگری میگذارد تا او در آن کشت کند و محصول را طبق توافق تقسیم کنند.
بر اساس این ماده، اگر در قرارداد مزارعه نوع معیّنی از زرع (محصول کشت) مشخص شده باشد، یعنی طرفین توافق کرده باشند که فقط یک محصول خاص کشت شود، اما عامل (کشاورز) محصول دیگری بکارد، این مزارعه باطل میشود. در این حالت رفتار و تصمیمگیری باید بر پایه ماده ۵۳۳ باشد؛ اما اینجا فقط گفته شده به آن ماده ارجاع داده میشود و محتوای آن ماده در این متن ذکر نشده است.
نکته قابل توجه این است که متن، مشخص نکرده که تکلیف محصولی که کاشته شده یا هزینههای انجامشده چه میشود و این موضوع در همین ماده توضیح داده نشده است.