این ماده به قرارداد مزارعه مربوط است؛ یعنی قراردادی که در آن یک طرف زمین یا باغ را در اختیار طرف دیگر میگذارد تا کشتوکار کند و محصول بین آنها تقسیم شود. بر اساس این ماده، اگر در این معامله «غبن» باشد، هر یک از سه طرفی که در متن نام برده شده — مالک، عامل و مزارع — میتواند معامله را فسخ کند.
«غبن» یعنی زیان و نابرابری آشکار؛ حالتی که سهم یا شرایط توافقشده برای یک طرف، بهطور روشن با ارزش چیزی که داده یا کاری که انجام میدهد نمیخواند.
نکته: این متن کوتاه است و توضیح نمیدهد که غبن چگونه تعیین یا اثبات میشود، چه مدت برای فسخ وجود دارد، و واژه «مزارع» در کنار «مالک» و «عامل» دقیقاً به چه کسی اشاره دارد؛ بنابراین در این موارد متن مبهم است. متن به ماده دیگری هم ارجاع نداده است.