ماده ۵۲۴ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

نوع زرع باید در عقد مزارعه معین باشد مگر اینکه بر حسب عرف بلد معلوم و یا عقد برای مطلق زراعت بوده باشد در صورت اخیر‌ عامل در اختیار نوع زراعت مختار خواهد بود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده درباره قرارداد مزارعه است و می‌گوید نوع محصولی که قرار است زراعت شود باید در خود قرارداد مزارعه مشخص باشد. اما دو حالت استثنا دارد: اول اینکه در محل و بر اساس عرف، نوع زراعت معلوم و روشن باشد؛ دوم اینکه قرارداد برای «مطلق زراعت» بسته شده باشد، یعنی نوع خاصی از محصول در آن تعیین نشده باشد.

در حالتی که قرارداد برای مطلق زراعت باشد، بر اساس همین متن، تصمیم درباره انتخاب نوع زراعت به «عامل» سپرده شده است. در این متن، «عامل» کسی است که کار زراعت را انجام می‌دهد.

مصادیق واقعی

علی و مریم قرارداد مزارعه می‌بندند و در قرارداد می‌نویسند که زمین برای کشت گندم در اختیار علی باشد. اینجا نوع زراعت در عقد معین شده است.
علی و مریم قراردادی برای مطلق زراعت می‌بندند و نوع محصول را مشخص نمی‌کنند و در آن محل هم عرف روشنی درباره نوع زراعت وجود ندارد. بر اساس این متن، علی به عنوان عامل در انتخاب نوع زراعت مختار است.

سؤالات پرتکرار

اگر نوع محصول در قرارداد مزارعه نوشته نشود، تکلیف چیست؟

بر اساس این متن، اگر بر حسب عرف محل نوع زراعت معلوم باشد، همان عرف ملاک است. اگر قرارداد برای مطلق زراعت باشد، عامل در انتخاب نوع زراعت مختار خواهد بود.

اگر عرف محل نوع زراعت را معلوم کند، آیا باز هم لازم است نوع محصول در عقد نوشته شود؟

این متن می‌گوید نوع زرع باید در عقد معین باشد مگر اینکه بر حسب عرف بلد معلوم باشد؛ یعنی در این حالت، معلوم بودن از راه عرف کافی دانسته شده است.

در قرارداد مطلق زراعت چه کسی نوع زراعت را انتخاب می‌کند؟

بر اساس همین متن، در صورتی که عقد برای مطلق زراعت بوده باشد، عامل در اختیار نوع زراعت مختار است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۵۲۴ قانون مدنی — لویادسک