این ماده درباره عقد مزارعه است و میگوید کسی که زمین را در اختیار میگیرد و مزارعه را انجام میدهد، لازم نیست خودش مالک زمین باشد. مهم این است که او یا مالک منافع زمین باشد (یعنی حق استفاده از زمین مال او باشد) یا به یکی از عنوانهای قانونی مثل ولایت، حق تصرف در زمین را داشته باشد.
به زبان ساده: برای اینکه مزارعه درست باشد، کافی است آن شخص حق بهرهبرداری یا حق تصرف در زمین را داشته باشد؛ مالک بودن زمین شرط نیست. در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.