این ماده دربارهٔ عقد مزارعه است؛ یعنی قراردادی که در آن زمینی برای کشاورزی در اختیار کسی قرار میگیرد و محصول بین دو طرف تقسیم میشود.
قانون میگوید سهم هر یک از دو طرف (صاحب زمین و کسی که روی زمین کار میکند) باید به شکل «اشاعه» مشخص شود؛ یعنی سهم هرکس به صورت کسری از کل محصول بیان شود، مثل یکچهارم، یکسوم یا یکدوم.
اگر سهمها به شکل دیگری تعیین شود، دیگر احکام مزارعه بر آن قرارداد جاری نمیشود. توجه کنید که متن ماده فقط همین را میگوید و توضیح نمیدهد که در آن صورت چه چیزی جایگزین میشود.