ماده ۵۱۸ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

مزارعه عقدی است که به موجب آن احد طرفین زمینی را برای مدت معینی به طرف دیگر میدهد که آن را زراعت کرده و حاصل را‌ تقسیم کنند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید «مزارعه» نوعی قرارداد است. در این قرارداد، یکی از دو طرف، زمین خود را برای یک مدت مشخص در اختیار طرف دیگر می‌گذارد تا او در آن کشاورزی کند.

نکتهٔ اصلی این است که درآمد این کار، یعنی محصول زمین، بین دو طرف تقسیم می‌شود. پس صاحب زمین و کسی که زراعت می‌کند، هر دو در حاصل شریک هستند.

این ماده فقط همین قرارداد را تعریف می‌کند و دربارهٔ جزئیات آن، مثل سهم هر طرف یا شرایط دیگر، چیزی نمی‌گوید. متن ماده تبصره‌ای ندارد.

مصادیق واقعی

علی صاحب یک زمین کشاورزی است. با مریم توافق می‌کند که مریم برای مدت دو سال در آن زمین گندم بکارد و محصول به‌دست‌آمده را بین خودشان تقسیم کنند.
مریم زمینی دارد و با علی قرار می‌گذارد که علی برای یک مدت مشخص در آن زمین برنج بکارد و حاصل کار میان آن دو تقسیم شود.

سؤالات پرتکرار

در مزارعه چه کسی زمین را می‌دهد و چه کسی کار می‌کند؟

طبق این ماده، یکی از دو طرف زمین را برای مدت معینی به طرف دیگر می‌دهد تا آن را زراعت کند؛ یعنی یک طرف زمین را در اختیار می‌گذارد و طرف دیگر زراعت می‌کند.

محصول زمین در مزارعه مال کیست؟

متن ماده فقط می‌گوید حاصل بین دو طرف تقسیم می‌شود؛ بنابراین محصول به‌طور مشترک بین آن‌ها تقسیم می‌شود.

آیا در مزارعه باید مدت مشخص باشد؟

بله، بر اساس همین متن، زمین برای «مدت معینی» در اختیار طرف دیگر قرار می‌گیرد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۵۱۸ قانون مدنی — لویادسک