این ماده دربارهٔ «بیع شرط» است؛ یعنی فروشی که در آن فروشنده (بایع) برای خودش حق بر هم زدن معامله (خیار) نگه میدارد. بر اساس این ماده، خریدار (مشتری) میتواند مالی را که به این شکل خریده، برای مدتی که فروشنده حق خیار ندارد اجاره بدهد.
اگر اجاره دادن با حق خیار فروشنده در تنافی باشد، مشتری باید حق فروشنده را با «جعل خیار» یا راهی شبیه آن حفظ کند. اگر این کار را نکند، اجاره تا همان اندازهای که با حق فروشنده در تضاد است، باطل میشود.
«جعل خیار» یعنی قرار دادن شرط یا ترتیبی که حق بر هم زدن معامله برای فروشنده از بین نرود. متن ماده دربارهٔ جزئیات بیشتر، مبلغ یا مدت مشخصی چیزی نگفته است و روشن نمیکند آن شرط دقیقاً چگونه باید تنظیم شود.