این ماده درباره جایی است که در عقد اجاره، مدت بهطور صریح ذکر نشده باشد و اجارهبها هم بهصورت روزانه، ماهانه یا سالانه معین شده باشد. در این حالت، اجاره به ترتیب برای یک روز، یک ماه یا یک سال صحیح خواهد بود.
همچنین اگر مستأجر، مال اجارهای را بیش از همان مدتهای گفتهشده در تصرف خود نگه دارد و موجر نخواهد او را از ملک بیرون کند، موجر بر اساس مراضات حاصله، برای بقیه مدت و به نسبت زمان تصرف، مستحق اجرت مقرر بین طرفین است.
در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.