این ماده دربارهٔ مسئولیت مستاجر در برابر از بین رفتن یا آسیب دیدن مال اجارهای (عین مستاجره) است. بر اساس آن، اگر مال اجارهای بدون کوتاهی یا تجاوز از حدود مجاز مستاجر، بهطور کلی یا جزئی تلف شود، مستاجر مسئول (ضامن) نیست.
اما اگر مستاجر کوتاهی کند یا از حدود مجاز بیرون برود، در برابر تلف شدن مال ضامن است. این ضامن بودن حتی در صورتی هم هست که آن نقص یا خرابی در نتیجهٔ همان کوتاهی یا تجاوز به وجود نیامده باشد.
واژههای تفریط و تعدی در همین متن تعریف نشدهاند؛ روی هم به کوتاهی یا سهلانگاری و گذشتن از حدود مجاز اشاره دارند.