این ماده دربارهٔ اجاره است. طبق متن، اگر منفعتی که در اجاره تعیین شده، به خصوصیت آن منظور نبوده باشد، مستأجر میتواند از منفعتی استفاده کند که از نظر ضرر، مساوی یا کمتر از منفعت تعیینشده باشد.
به بیان ساده، وقتی خصوصیت ویژهٔ آن استفادهٔ مشخصشده هدف نبوده، مستأجر در انتخاب استفادهٔ جایگزین محدود به همان مورد نیست؛ اما استفادهٔ جایگزین باید از حیث ضرر مساوی یا کمتر از منفعت معینه باشد.
متن دربارهٔ اینکه چه چیزی «خصوصیت» محسوب میشود یا اگر خصوصیت منظور بوده باشد چه حکمی دارد، توضیحی نمیدهد و در این باره ابهام دارد.