این ماده سه وظیفه برای مستاجر (کسی که چیزی را اجاره کرده) تعیین میکند. اول اینکه وقتی از مال اجارهای استفاده میکند، مثل یک فرد معمولی و متعارف رفتار کند و کاری خارج از حد معمول (تعدی) یا کوتاهی و بیتوجهی (تفریط) نکند. دوم اینکه مال را فقط برای همان مصرفی استفاده کند که در قرارداد اجاره گفته شده؛ و اگر در قرارداد مصرفی تعیین نشده باشد، برای همان هدفی که از شرایط و اوضاع و احوال قابل فهم است.
سوم اینکه مستاجر باید پول اجاره (مالالاجاره) را در زمانهایی که بین دو طرف توافق شده بپردازد؛ و اگر زمانی برای پرداخت تعیین نشده باشد، باید آن را به صورت نقدی بپردازد.
این ماده به تبصرهای اشاره نکرده و متن آن فقط همین سه بند است.