این ماده درباره حالتی است که شخصی مزاحم مستأجر میشود و ادعا میکند نسبت به خود مال مورد اجاره یا منافع آن حقی دارد. طبق این متن، چنین مزاحمی نمیتواند مال را از تصرف مستأجر بیرون بیاورد.
تنها راه این است که مزاحم ابتدا حق خود را اثبات کند و در آن دعوا هم مالک و هم مستأجر طرف دعوا باشند. یعنی فقط ادعا کردن کافی نیست و بدون اثبات حق و بدون حضور این دو طرف، نمیتوان مال را از دست مستأجر گرفت.