این ماده میگوید وقتی کسی چیزی را اجاره میدهد (موجر)، باید همان چیز اجارهای را در اختیار طرف اجارهکننده (مستأجر) بگذارد. اگر موجر از این کار خودداری کند، میتوان او را به این کار مجبور کرد.
اگر مجبور کردن موجر ممکن نباشد (یعنی به هر دلیلی نتوان او را وادار کرد که ملک یا چیز اجارهای را تحویل بدهد)، مستأجر حق دارد قرارداد اجاره را فسخ کند. اصطلاح «خیار فسخ» یعنی اختیار بر هم زدن قرارداد.
نکته: این ماده به تفصیل نمیگوید «تعذر اجبار» دقیقاً چه شرایطی است یا فسخ چگونه انجام میشود؛ متن فقط همین دو حکم کلی را بیان کرده است.