ماده ۴۵۰ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

تصرفاتی که نوعاً کاشف از رضای معامله باشد امضای فعلی است مثل آن که مشتری که خیار دارد با علم به خیار مبیع را بفروشد یا رهن ‌بگذارد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

ماده ۴۵۰ درباره نوعی از تأیید معامله به نام «امضای فعلی» حرف می‌زند. می‌گوید بعضی تصرف‌ها و کارها، طبق معمول و عرف، نشان می‌دهند که طرف معامله از آن معامله راضی است؛ به چنین کارهایی امضای فعلی می‌گویند.

مثال خود متن این است: مشتری‌ای که خیار دارد (یعنی حق فسخ یا برهم‌زدن معامله را دارد) اگر با علم و آگاهی به این حق، مال خریداری‌شده را بفروشد یا رهن بگذارد، این کار او امضای فعلی به حساب می‌آید.

در همین متن تبصره‌ای ذکر نشده است.

مصادیق واقعی

علی از مریم خانه‌ای می‌خرد و در معامله خیار دارد. علی با اینکه از این خیار خبر دارد، خانه را به حسن می‌فروشد. طبق این متن، این فروش به عنوان امضای فعلی معامله با مریم شناخته می‌شود.
مریم از یک فروشگاه ماشین می‌خرد و خیار دارد. او با علم به خیار، ماشین را به علی رهن می‌گذارد. متن این رهن گذاشتن را از مصادیق امضای فعلی می‌داند.

سؤالات پرتکرار

امضای فعلی به چه معناست؟

طبق این ماده، تصرفاتی که نوعاً نشان‌دهنده رضایت به معامله باشند، امضای فعلی هستند؛ یعنی تأیید عملی معامله.

اگر مشتری با داشتن خیار، مال را بفروشد چه می‌شود؟

متن این کار را مثال می‌زند و آن را امضای فعلی معرفی می‌کند.

اگر مشتری با داشتن خیار، مال را رهن بگذارد چطور؟

متن رهن گذاشتن را هم در کنار فروش، از مصادیق امضای فعلی می‌داند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←