این ماده میگوید برای اینکه یک قرارداد «فسخ» شود (یعنی به هم بخورد)، لازم نیست از عبارت یا جملهٔ خاصی استفاده کنید. هر سخنی (لفظ) یا هر کاری (فعل) که نشان دهد قصد فسخ دارید، فسخ را محقق میکند.
به بیان ساده، قانون برای شکل اعلام فسخ تشریفات ویژهای تعیین نکرده و همین که طرف مقابل از گفته یا رفتار شما بفهمد قرارداد را به هم زدهاید، کافی است. البته این ماده فقط همین نکته را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر، مثل اینکه فسخ باید نوشته شود یا نه، چیزی نمیگوید.