ماده ۴۴۹ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

فسخ به هر لفظ یا فعلی که دلالت بر آن نماید حاصل میشود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید برای اینکه یک قرارداد «فسخ» شود (یعنی به هم بخورد)، لازم نیست از عبارت یا جملهٔ خاصی استفاده کنید. هر سخنی (لفظ) یا هر کاری (فعل) که نشان دهد قصد فسخ دارید، فسخ را محقق می‌کند.

به بیان ساده، قانون برای شکل اعلام فسخ تشریفات ویژه‌ای تعیین نکرده و همین که طرف مقابل از گفته یا رفتار شما بفهمد قرارداد را به هم زده‌اید، کافی است. البته این ماده فقط همین نکته را بیان می‌کند و دربارهٔ جزئیات دیگر، مثل اینکه فسخ باید نوشته شود یا نه، چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

علی به مریم تلفن می‌زند و می‌گوید «قراردادی را که بستیم به هم می‌زنم»؛ این جمله یک لفظ دلالت‌کننده بر فسخ است.
مریم بدون گفتن کلمه‌ای، کالایی را که از علی خریده بود برای او پس می‌فرستد؛ این کار می‌تواند فعلی باشد که بر فسخ دلالت دارد.

سؤالات پرتکرار

برای فسخ قرارداد باید حتماً از کلمهٔ «فسخ» استفاده کنم؟

نه، بر اساس این ماده هر لفظ یا فعلی که دلالت بر فسخ کند، فسخ را محقق می‌کند؛ لازم نیست واژهٔ خاصی به کار ببرید.

اگر فسخ را به صورت نوشته اعلام کنم ولی در آن واژهٔ «فسخ» نیامده باشد، تکلیف چیست؟

این ماده فقط می‌گوید هر لفظ یا فعلی که بر فسخ دلالت کند کافی است؛ دربارهٔ جزئیات چنین نوشته‌ای چیزی نمی‌گوید و باید دید آیا آن نوشته بر فسخ دلالت دارد یا نه.

آیا فسخ حتماً باید کتبی باشد؟

این ماده دربارهٔ کتبی یا شفاهی بودن فسخ چیزی نمی‌گوید و فقط معیار «دلالت لفظ یا فعل بر فسخ» را مطرح کرده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←