این ماده میگوید در قرارداد میتوان شرط کرد که همه یا بخشی از «خیارات» از بین برود. خیار در اینجا به معنای حق فسخ یا بر هم زدن معامله است.
یعنی طرفین میتوانند هنگام بستن عقد توافق کنند که این حق فسخ، به طور کامل یا فقط برای بعضی از موارد، ساقط شود. متن ماده فقط همین را بیان میکند و نوع خاصی از خیار را نام نمیبرد.