ماده ۴۴۷ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه شرط خیار برای شخصی غیر از متعاملین شده باشد منتقل به ورثه نخواهد شد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید اگر در قراردادی شرط شود که حق فسخ (خیار) برای کسی باشد که خودش طرف معامله نیست — یعنی نه خریدار است و نه فروشنده — این حق پس از مرگ آن شخص به وارثان او منتقل نمی‌شود.

به زبان ساده‌تر: حق فسخی که برای یک فرد بیرون از معامله در نظر گرفته شده، وابسته به خودِ آن شخص است و با فوت او از بین می‌رود و به‌عنوان دارایی به وارثانش نمی‌رسد.

این ماده فقط دربارهٔ حالتی است که شرط خیار برای «شخصی غیر از متعاملین» باشد؛ دربارهٔ حالتی که خیار برای خودِ خریدار یا فروشنده باشد در این متن نکته‌ای گفته نشده است.

مصادیق واقعی

علی خانه‌اش را به مریم می‌فروشد و در قرارداد شرط می‌کنند که حسن تا یک مدت مشخص حق فسخ معامله را داشته باشد. حسن شخص سوم است و نه خریدار و نه فروشنده. اگر حسن فوت کند، حق فسخ به وارثان او منتقل نمی‌شود.
در قراردادی بین دو شرکت، شرط می‌شود که یک فرد بیرون از معامله حق بر هم زدن قرارداد را داشته باشد؛ با فوت آن فرد، وارثانش نمی‌توانند به جای او این حق را اعمال کنند.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی که حق فسخ برایش در قرارداد تعیین شده، خودش طرف معامله نباشد و فوت کند، آیا وارثانش می‌توانند از این حق استفاده کنند؟

نه. بر اساس این ماده، در این حالت آن حق به وارثان او منتقل نمی‌شود.

این ماده دربارهٔ چه نوع شرطی در قرارداد صحبت می‌کند؟

دربارهٔ شرط خیاری (حق فسخ قرارداد) که برای شخصی غیر از طرف‌های معامله در نظر گرفته شده باشد.

آیا این ماده می‌گوید اگر حق فسخ برای خود خریدار یا فروشنده باشد، به وارثانش می‌رسد یا نه؟

این متن فقط حکم حالت «شخصی غیر از متعاملین» را بیان می‌کند و دربارهٔ حالتی که خیار برای خودِ خریدار یا فروشنده باشد چیزی نگفته است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←