این ماده دربارهٔ «خیار تدلیس» است. خیار به معنای حق برهمزدن معامله است و تدلیس به معنای فریب دادن. بنابراین این ماده به حقی اشاره دارد که برای کسی در نظر گرفته شده که در معامله فریب خورده است. خودِ این ماده تعریف تدلیس، شرطهای آن یا راههای اثبات آن را بیان نمیکند و فقط این حکم را میگوید که این حق، بعد از آگاه شدن فرد از فریب، «فوری» است.
«فوری بودن» یعنی فرد باید بهسرعت و بیدرنگ از این حق استفاده کند، نه اینکه مدتها صبر کند. اما این متن تعداد روز یا مدت مشخصی را تعیین نکرده و نگفته اگر با تأخیر اقدام شود دقیقاً چه اتفاقی میافتد؛ این بخش در متن ماده ذکر نشده است.
این ماده در فصل مربوط به «بیع» (خرید و فروش) و در بخش «خیارات» آمده است، ولی متن آن فقط همین یک جمله کوتاه است.