ماده ۴۳۹ میگوید اگر فروشنده (بایع) در معامله «تدلیس» کرده باشد، مشتری حق فسخ بیع را دارد. تدلیس در اینجا به معنای فریب دادن طرف معامله است. فسخ یعنی مشتری میتواند معامله را بر هم بزند.
همین حکم برای فروشنده هم وجود دارد، اما در مورد «ثمن شخصی»: اگر مشتری در مورد ثمن شخصی تدلیس کرده باشد، فروشنده هم حق فسخ دارد. متن این ماده تعریف «ثمن شخصی» را توضیح نمیدهد و در این باره ابهام دارد.