این ماده شرطهای لازم برای ثابت شدن «خیار عیب» برای مشتری را بیان میکند. طبق آن، خیار عیب وقتی برای مشتری ثابت میشود که عیب هم مخفی باشد و هم در زمان عقد موجود باشد.
اگر عیب مخفی نباشد یا در حین عقد وجود نداشته باشد، این متن دربارهٔ ثابت شدن خیار عیب برای مشتری حکمی نمیدهد. این ماده تبصرهای ندارد.