این ماده دربارهٔ حالتی است که کالای فروختهشده (مبیع) یک «عین خارجی» باشد؛ یعنی مال مشخص و معینی که در بیرون وجود دارد و نه چیزی کلی که بعداً باید تهیه شود؛ یا مالی که در حکم چنین مالی باشد. در این حالت، اگر خریدار و فروشنده برای پرداخت پول (ثمن) یا تحویل کالا هیچ مهلت مشخصی تعیین نکرده باشند، سه روز از تاریخ معامله که گذشت، اگر در همین سه روز نه فروشنده کالا را به خریدار تحویل داده باشد و نه خریدار تمام پول را به فروشنده پرداخته باشد، فروشنده اختیار دارد معامله را فسخ کند.
نکتهٔ مهم این است که هر دو شرط در کنار هم آمده: هم مهلتی تعیین نشده باشد، و هم در آن سه روز نه تحویل انجام شده باشد و نه پول بهطور کامل پرداخت شده باشد. همچنین توجه کنید که این متن فقط فرض «عین خارجی یا در حکم آن» را گفته و توضیح نداده که منظور از «در حکم آن» دقیقاً چیست.