این ماده دربارهٔ فروشنده (بایع) در معاملهٔ بیع است. میگوید اگر فروشنده به هر شکلی مطالبهٔ ثمن (قیمت کالا یا مبلغ معامله) کند و از نشانهها (قرائن) معلوم شود که مقصود او پایبندی به بیع بوده است، خیار او ساقط میشود.
«خیار» در این متن به حقی برای فروشنده اشاره دارد که با این شرایط از بین میرود. متن این ماده مشخص نمیکند که قرائن چیست یا نوع خیار کدام است؛ این بخش را باید با توجه به اوضاع و احوال فهمید.