این ماده فقط فهرست انواع «خیار» را در بیع (خرید و فروش) نام میبرد. «خیار» به معنای حق برهمزدن معامله است؛ یعنی در بعضی حالتها یکی از دو طرف میتواند معامله را به هم بزند. ماده میگوید این حقها ده مورد هستند و آنها را با نام میشمارد: خیار مجلس، خیار حیوان، خیار شرط، خیار تاخیر ثمن، خیار رویت و تخلف وصف، خیار غبن، خیار عیب، خیار تدلیس، خیار تبعض صفقه و خیار تخلف شرط.
نکته مهم این است که این ماده فقط نام این ده خیار را آورده و توضیح نداده که هر کدام چه معنایی دارد، در چه شرایطی به وجود میآید، چه مدت دارد یا چطور میشود از آن استفاده کرد. همچنین معلوم نکرده که آیا این فهرست کامل و بسته است یا موارد دیگری هم وجود دارد. برای فهمیدن جزئیات هر یک از این خیارها باید به مواد دیگر همین قانون مراجعه کرد که در این متن نیامده است.