این ماده درباره حالتی است که مشتری (خریدار) ثمن (مبلغ مورد معامله) را در موعد مقرر (زمان توافقشده) پرداخت نکند. در این صورت بایع (فروشنده) طبق این متن حق دارد بر اساس مقررات مربوط به خیار تاخیر ثمن، معامله را فسخ کند یا از حاکم بخواهد که مشتری را به پرداخت ثمن اجبار کند.
متن این ماده جزئیات مربوط به خیار تاخیر ثمن، شرایط فسخ یا نحوه اجبار را بیان نکرده و در این باره به مقررات دیگری ارجاع داده است.