این ماده میگوید وقتی یک بیع (خرید و فروش) بهدرستی و صحیح انجام شده باشد، چهار اثر دارد.
اول اینکه همین که بیع واقع شد، خریدار مالک کالای خریداریشده (مبیع) و فروشنده مالک پول (ثمن) میشود؛ یعنی مالکیت نیازی به کار دیگری مثل تحویل گرفتن ندارد.
دوم اینکه در همین عقد، فروشنده «ضامن درک مبیع» و خریدار «ضامن درک ثمن» قرار میگیرد. سوم اینکه فروشنده مکلف است کالا را به خریدار تسلیم کند و چهارم اینکه خریدار مکلف است پول را بپردازد.
نکته: خودِ این ماده توضیح نمیدهد که «ضامن درک» دقیقاً چه معنایی دارد و چه شرایطی دارد؛ این متن فقط عنوان میکند که چنین ضمانتی برقرار میشود.