این ماده دربارهٔ بیع عین معین است؛ یعنی فروش یک چیز مشخص و معین. اگر معلوم شود که مبیع (چیزی که فروخته شده) اصلاً وجود نداشته است، این ماده میگوید بیع باطل است.
متن ماده فقط همین حکم را بیان میکند و توضیح نمیدهد که این موضوع چگونه یا در چه زمانی معلوم میشود. همچنین دربارهٔ آثار باطل بودن بیع یا تکلیف بعدی طرفین چیزی نگفته است.