این ماده دربارهٔ «عقد بیع» (یعنی خرید و فروش) است و میگوید اگر در قرارداد خرید و فروش، هیچ شرطی گفته نشده باشد، یا برای تحویل کالا (مبیع) و پرداخت پول (ثمن) زمانی تعیین نشده باشد، آن معامله «قطعی» شمرده میشود و پول (ثمن) «حال» است؛ یعنی باید همان موقع پرداخت شود و پرداخت آن به آینده موکول نیست.
اما یک استثنا دارد: اگر بر اساس عرف و عادت محل، یا بر اساس عرف و عادت تجارت در معاملات تجارتی، وجود یک شرط یا یک زمان مشخص برای پرداخت، امری معمول و شناختهشده باشد، همان عرف رعایت میشود؛ حتی اگر در خود قرارداد نوشته نشده باشد.
توجه: متن این ماده به تبصرهای اشاره نکرده است. همچنین معنای دقیق «عرف و عادت محل» یا «عرف تجارت» در هر مورد ممکن است روشن نباشد و این متن خودش تعریف دقیقی از آن ارائه نمیدهد.