این ماده یک قاعدهٔ کلی میگوید: هر چیزی که از یک مال به دست میآید یا به آن وابسته است، از نظر مالکیت دنبالهٔ خودِ آن مال حساب میشود و متعلق به صاحب آن مال است.
منظور از «ثمرات» چیزهایی است که از مال حاصل میشود و منظور از «متعلقات» چیزهایی است که به آن مال وابسته و همراه آن است. این ماده میگوید چه مال «منقوله» باشد (چیزی که قابل جابهجایی است) و چه «غیرمنقوله» باشد (مانند زمین که جابهجا نمیشود)، فرقی نمیکند.
همچنین میگوید چه این ثمرات و متعلقات بهخودیخود و بر اثر طبیعت به وجود آمده باشند و چه در نتیجهٔ یک کار یا عمل انسانی حاصل شده باشند، در هر دو حالت مال مالک آن مال اصلی هستند. کلمهٔ «بالتبع» یعنی بهطور تبعی و دنبالهرو، نه بهعنوان مالکیت مستقل.