این ماده دربارهٔ حالت غصب (تصرف عدوانی مال دیگری) است، آن هم وقتی چند نفر مال را غصب کردهاند. میگوید اگر مالک، تمام یا بخشی از مال غصبشده را از یکی از غاصبان پس بگیرد، دیگر حق ندارد همان مقدارِ پسگرفتهشده را از غاصبان دیگر هم مطالبه کند.
به زبان سادهتر: مالک نمیتواند یک بار مال یا بخشی از آن را از یک غاصب بگیرد و بعد بابت همان بخش، از غاصب دیگر هم چیزی بخواهد؛ چون در آن بخش دیگر طلبی ندارد.
توجه کنید که این ماده فقط دربارهٔ «قدر ماخوذ» یعنی همان مقداری است که مالک از یکی از غاصبان گرفته است؛ دربارهٔ باقیِ مال که پس نگرفته، متنی در این ماده نیامده است.