ماده ۳۱۰ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اگر کسی که مالی به عاریه یا به ودیعه و امثال آن‌ها در دست اوست منکر گردد از تاریخ انکار در حکم غاصب است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ کسی است که مالی به‌صورت امانی در دستش است؛ یعنی مال را به‌عنوان عاریه (چیزی که برای استفادهٔ موقت به کسی داده می‌شود) یا ودیعه (چیزی که برای نگه‌داری به کسی سپرده می‌شود) یا مانند این‌ها گرفته است. اگر چنین شخصی وجود آن مال را انکار کند و بگوید مالی در دست من نیست، از همان تاریخی که انکار کرده، در حکم «غاصب» شناخته می‌شود.

«غاصب» یعنی کسی که مال دیگری را به‌ناحق در اختیار گرفته است. طبق این ماده، انکارکنندهٔ مال امانی از لحظهٔ انکار با غاصب یکسان فرض می‌شود، نه از قبل از آن. بنابراین مبدأ این وضعیت، تاریخ انکار است.

این ماده فقط این حکم را بیان می‌کند و توضیح نمی‌دهد که آثار و مسئولیت‌های غاصب چیست؛ برای دانستن آن باید به مقررات مربوط به غصب مراجعه کرد.

مصادیق واقعی

علی یک دوچرخه را به‌صورت امانت برای نگه‌داری به مریم سپرد. وقتی علی دوچرخه را خواست، مریم گفت چنین دوچرخه‌ای هیچ‌وقت در دست من نبوده است. با این انکار، مریم از تاریخ انکار در حکم غاصب است.
مریم کتابی را برای مطالعهٔ یک هفته‌ای از علی عاریه گرفت. پس از سپری شدن مدت، وقتی علی کتاب را خواست، مریم گفت کتابی از او نگرفته است. از تاریخ این انکار، مریم در حکم غاصب محسوب می‌شود.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی که مال من به امانت دستش است، بگوید اصلاً چنین مالی پیش من نیست، چه اتفاقی می‌افتد؟

طبق این ماده، از تاریخ انکار در حکم غاصب است.

این حکم از چه زمانی شروع می‌شود؛ از وقتی مال را گرفته یا از وقتی انکار کرده؟

این ماده تاریخ انکار را مبدأ قرار داده و می‌گوید از تاریخ انکار در حکم غاصب است.

این ماده دربارهٔ چه نوع مالی صحبت می‌کند؟

دربارهٔ مالی که به عاریه یا به ودیعه یا مانند این‌ها در دست شخص است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۳۱۰ قانون مدنی — لویادسک