این ماده دربارهٔ حالتی است که شخصی به اشتباه خیال میکند به کسی بدهکار است و آن بدهی را میپردازد، در حالی که در واقع بدهکار نبوده است. در این حالت قانون به او حق میدهد که آنچه پرداخته را از کسی که آن را بدون حق دریافت کرده است، پس بگیرد.
به زبان ساده: پرداختکننده حق «استرداد» دارد؛ یعنی میتواند مبلغ یا مال پرداختشده را از گیرنده بازگرداند. شرط این حق، اشتباه پرداختکننده و بدونحق بودن دریافت گیرنده است.
این متن تبصرهای ندارد و دربارهٔ جزئیات بیشتر (مثل اینکه گیرنده پول را خرج کرده باشد) چیزی نمیگوید.