این ماده میگوید اگر کسی (ضامن) دین شخص دیگری (مضمونعنه) را در برابر طلبکار (مضمونله) ضمانت کرده باشد، و بعد از آن ضمان، طلبکار خودش به بدهکار اصلی بدهکار شود، این بدهکار شدن طلبکار به بدهکار اصلی باعث نمیشود ضامن از تعهدش آزاد شود.
به عبارت ساده، ضمانت ضامن با این تغییر رابطه بین طلبکار و بدهکار اصلی از بین نمیرود. در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.