این ماده میگوید اشخاص میتوانند نسبت به اموال، یکی از سه نوع رابطه یا «حق» را داشته باشند. یعنی رابطهٔ مردم با مال همیشه فقط «مالک بودن» نیست و ممکن است شکلهای دیگری هم داشته باشد.
سه موردی که در متن آمده اینهاست: اول، مالکیت؛ که خود متن توضیح میدهد شامل مالکیت عین یا مالکیت منفعت است. دوم، حق انتفاع. سوم، حق ارتفاق به ملک غیر. متن فقط نام این سه مورد را آورده و توضیح بیشتری دربارهٔ معنای هرکدام یا شرایط آنها نداده است.
پس بهطور کلی، این ماده یک تقسیمبندی کلی از انواع حقوقی است که یک شخص میتواند نسبت به مال داشته باشد، نه یک حکم جزئی دربارهٔ یک مورد خاص.