این ماده دربارهٔ اقاله است؛ یعنی دو طرف با توافق، معامله را به هم میزنند. طبق این متن، اگر یکی از دو چیزی که در معامله رد و بدل میشود (عوضین) تلف شده باشد، این تلف مانع اقاله نمیشود.
در چنین حالتی، برای چیزی که تلف شده است باید بدل داده شود: اگر آن چیز «مثلی» باشد، مثل آن داده میشود؛ و اگر «قیمی» باشد، قیمت آن داده میشود. متن این ماده تعریف مثلی و قیمی را نگفته و فقط همین حکم را بیان کرده است.