این ماده درباره جایی است که موضوع تعهد، یک چیز مشخص و معین باشد (نه یک چیز کلی که باید تأمین شود). در این حالت، اگر متعهد همان چیز را به صاحبش تحویل بدهد، حتی اگر کم یا خراب شده باشد، از تعهدش بری میشود؛ به شرطی که این کمشدن یا خرابی از تعدی و تفریط خود متعهد ناشی نشده باشد. متن میگوید این حکم در مواردی که خود قانون جداگانه گفته است، استثنا دارد.
اگر مهلت انجام تعهد تمام شده باشد و طلبکار هم مطالبه کرده باشد و متعهد در تحویل دیر کند، وضعیت فرق میکند؛ در این صورت او مسئول هر کمشدن یا خرابی است، حتی اگر آن کمشدن یا خرابی به تقصیر او نباشد.