این ماده دربارهٔ پرداخت تعهد میگوید که بدهکار (متعهد) نمیتواند طلبکار (متعهدله) را مجبور کند فقط بخشی از موضوع تعهد را بپذیرد. یعنی طلبکار حق دارد کل آنچه مورد تعهد است مطالبه کند و لازم نیست قبول کند که مثلاً نصف بدهی یا نصف مال مورد تعهد به او داده شود.
اما در ادامه همان ماده آمده است که حاکم میتواند با توجه به وضعیت بدهکار، به او مهلت عادله بدهد یا قرار اقساط صادر کند. متن دربارهٔ شرایط دقیق، مدتها یا نحوهٔ تصمیمگیری حاکم توضیح بیشتری نداده است.