این ماده میگوید «تعهد» — یعنی وظیفهای که یک شخص در برابر شخص دیگر بر عهده دارد — به شش راه از بین میرود (ساقط میشود). یعنی وقتی یکی از این شش راه پیش بیاید، دیگر آن وظیفه بر عهدهٔ فرد باقی نمیماند.
شش راهی که نام برده شده عبارتاند از: ۱) وفای به عهد، یعنی انجام دادن همان چیزی که تعهد شده بود؛ ۲) اقاله، یعنی توافق دو طرف بر پایان دادن به رابطه؛ ۳) ابراء، یعنی بخشیدن یا چشمپوشی طلبکار از طلب خود؛ ۴) تبدیل تعهد، یعنی جایگزین شدن یک تعهد با تعهدی دیگر؛ ۵) تهاتر، یعنی رویاروی هم قرار گرفتن دو طلب دو طرف و تسویه شدن آنها با یکدیگر؛ ۶) مالکیت مافیالذمه، یعنی مالک شدن شخص نسبت به همان چیزی که در ذمه (بر عهدهٔ) او است.
خود این ماده فقط فهرست این شش راه را آورده و توضیح نداده که هر کدام چه شرایطی دارند، در چه مواردی پذیرفته میشوند و چه آثاری دارند؛ بنابراین از متن همین ماده نمیتوان جزئیات هر یک را فهمید. این ماده تبصره هم ندارد.