این ماده دربارهٔ معاملهٔ فضولی است؛ یعنی معاملهای که کسی مالی را میفروشد که مال خودش نیست یا اجازهٔ فروش آن را ندارد. اگر مالک واقعی آن معامله را اجازه نکند، سرنوشت خریدار بر اساس آگاهی یا ناآگاهی او از فضولی بودن معامله متفاوت است.
اگر خریدار نداند که معامله فضولی است، میتواند برای ثمن (پولی که پرداخته) و همهٔ غرامات (خسارتها و زیانها) به فروشندهٔ فضولی مراجعه کند. اما اگر خریدار میدانسته که معامله فضولی است، فقط میتواند برای ثمن به فروشندهٔ فضولی مراجعه کند.