این ماده دربارهٔ شرطی است که در ضمن یک قرارداد گذاشته میشود. بر اساس آن، اگر بعد از عقد انجام شرط ممکن نباشد، یا بعداً معلوم شود که همان زمان عقد هم ممکن نبوده، کسی که شرط به نفع او گذاشته شده میتواند معامله را فسخ کند.
اما یک استثنا دارد: اگر ممکن نبودن انجام شرط به خاطر کار خودِ همان شخصی باشد که شرط به نفع اوست، دیگر حق فسخ ندارد.