این ماده دربارهٔ حالتی است که در ضمن یک عقد، انجام کاری شرط شده باشد. اگر نتوان کسی را که این شرط بر عهده اوست مستقیم به انجام آن کار مجبور کرد، ولی شخص دیگری بتواند آن کار را انجام دهد، حاکم میتواند با هزینهٔ همان شخص، مقدمات انجام آن کار را فراهم کند.
در متن ارائهشده تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.